Δε θα μιλήσω για αιωρούμενα πλάσματα κάτω από λευκά σεντόνια. Για πνεύματα και στοιχειά που σέρνουν αλυσίδες. Ή για μυστήριους δαίμονες με μάτια που λάμπουν στο σκοτάδι. Θα μιλήσω για τα αληθινά φαντάσματα… Όχι εκείνα του μύθου, όχι αυτά που δεσπόζουν στις ταινίες. Τα άλλα. Τα υπαρκτά. Εκείνα που με ωθούν να ξενυχτήσω, με τα χέρια…
Read more
~ Ναι λοιπόν, ήθελα να κάνω μια ανάρτηση αφιερωμένη εξαιρετικά στο κορίτσι μου, στην γυναίκα μου, στην μονάκριβη μου αγάπη. Τη γάτα μου. Φάτσα ή Φατσούλα το όνομα της, αν και στην πραγματικότητα την αποκαλώ με δεκάδες ονόματα: Γουργούνα, Μουργούνα, Νιουρνιούνα, Ζουρζούνα, Νουνούκα, Μιμίκα, Μινιούνα, Σκατούλα, Σκατουλι(νι), Τζουτζούκα, Μπουμπούκα, Κουράδι, Κουραδίτσα, Μάνα μου, Γυναίκα μου,…
Read more
~ Δε βρέχει τώρα, το βαρύ άρωμα του καλοκαιριού είναι ακόμα αισθητό. Ωστόσο η στιγμή δεν αργεί – σύντομα θα καταφτάσουν τα φθινοπωρινά πρωτοβρόχια. Σαν νερό σε ακουαρέλα, η βροχή θα απαλύνει τις πυκνές αποχρώσεις που χάραξε πάνω μας το καλοκαιρινό φως. Ο ήλιος – από το βλέμμα του οποίου τίποτα δεν ξεφεύγει – θα…
Read more
~ Facebook. Ιερές λέξεις, αβυθομέτρητο το νόημα. Αναμφισβήτητα ένα από τα σημαντικότερα κοινωνικά αγαθά του διαδικτύου, ένας χώρος μεστός νοήματος και ουσίας, που κατόρθωσε σε λίγα μόνο χρόνια να μεταμορφώσει τη ζωή μας. Κάποτε λέγαμε πως το ίντερνετ αλλοτριώνει τις ανθρώπινες σχέσεις, πως μας απομακρύνει μεταξύ μας, πως μας εντάσσει σε έναν εικονικό ψηφιακό κόσμο……
Read more
~ Το καλοκαίρι είναι βαθύτατα υπερεκτιμημένη εποχή. Η “εποχή του ήλιου και της ξάπλας, η εποχή της χαλάρωσης και των διακοπών, η εποχή του ξεφαντώματος και της απόδρασης”… πόσα και πόσα ονόματα σαν αυτά έχει δεχτεί! Με πόση χαρά ξεστομίζουμε την φράση “καλό καλοκαίρι!” σε κάποιον, ενώ το αντίστοιχο του, το “καλό χειμώνα”, το λέμε…
Read more
Μια φορά κι έναν καιρό, σε μια μακρινή χώρα, ζούσε ο μικρός Γιάννης με την οικογένεια του, τη μαμά, τον μπαμπά, και την μικρότερη αδερφή του. Είχαν ένα μικρό, όμορφο σπιτικό και έναν πολύχρωμο, ανθόσπαρτο κήπο, που μοσχομύριζε από τις ευωδιές των λουλουδιών. Όλοι οι γείτονες παίνευαν την οικογένεια του Γιάννη για τον κήπο τους.…
Read more
~ Σάββατο βράδυ. Σπίτι, ησυχία, άφθονος χρόνος στη διάθεση μου. Καιρός να γράψω στο blog λοιπόν. Είναι όμως από κείνες τις σπάνιες στιγμές για τις οποίες δεν έχω ξεκαθαρίσει για ποιό πράγμα θέλω να μιλήσω. Σα να ξεκινάει κάποιος για μια βόλτα και όπου τον βγάλει ο δρόμος. Η αφερηρία γνωστή, ο προορισμός άγνωστος. Θα…
Read more
Επιστροφή στο παρελθόν για άλλη μια φευγάτη ανάρτηση, το δεύτερο μέρος της τιτανομαχίας ανάμεσα στην δεκαετία του ’80 και στο σήμερα! Το πρώτο μέρος του αφιερώματος βρήκε τις δύο εποχές ισόπαλες με σκορ 6-6. Αυτό είναι το δεύτερο και τελικό μέρος του αγώνα, τώρα θα ξεκαθαρίσουν τα πράγματα! Και αν βρίσκεστε εδώ από σπόντα και…
Read more
(“Les Valeurs Personnelles” του Rene Magritte) Είναι τόσο απλό. Αλλά για κάποιον λόγο δεν το κάνουν. Σα να έχει παγώσει ο χρόνος σε μια εικόνα ατέρμονης επανάληψης, ξανά και ξανά το ίδιο σκηνικό. Η επανάληψη συνδέεται με τη δύναμη της συνήθειας, η δύναμη της συνήθειας με τη σειρά της είναι ριζωμένη βαθιά στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση.…
Read more
…Ο αγγλικός τίτλος είναι παράφραση του εναλλακτικού τίτλου του περίφημου “Dr Strangelove” ή “How I Learned to Stop Worrying and Love the Bomb”, της κλασικής όσο δε πάει άλλο ταινίας του Kubrick, παρωδία όσο λίγες της ψυχροπολεμικής ψύχωσης. Κάθε κρίση γεννάει τις ψυχώσεις της, και το συλλογικό οικονομικό ψυχοπλάκωμα που λυσσομανά σαν τυφώνας πάνω από…
Read more
Πρόσφατα σχόλια